Όχι που δεν θα έβαζε φόρους, όπως έλεγε προεκλογικά στο debate ο Καραμανλής. Σε ποιους ΔΕΝ θα έβαζε έπρεπε να μας πει. Το συνολικό πακέτο, αναμένεται να φέρει στα ταμεία του κράτους περίπου 1,9 δισ. ευρώ, ενώ τα χειρότερα θα έρθουν από τον Οκτώβριο με νέο φορολογικό νομοσχέδιο, συνοδευτικό του προϋπολογισμού, με το οποίο θα εισπραχθούν άλλα 3 δισ. ευρώ. Πρόκειται για φοροεπιδρομή άνευ προηγουμένου, φορεπιδρομή… χωρίς σάλιο, η οποία εξαπολύεται καθώς έχει αποτύχει πλήρως το νοικύρεμα των οικονομικών του γιγαντιαίου και πολυδάπανου κρατικού μηχανισμού, τον οποίο εκτρέφουν όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις της τελευταίας τριακονταετίας και τον οποίο εκείνες της τελευταίας δεκαετίας άφησαν να ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Και πληρώνει ως συνήθως ο πολίτης. Από που να αρχίσουμε;
Αδικία Νο1 Η κοροϊδία με τα τέλη ταξινόμησης που έβαλαν τον κόσμο να τρέχει να αγοράσει Ι.Χ. 2000 κ.ε. και άνω, επειδή τάχα μου τάχα μου πλέον συμφέρει και τώρα τα φορολογούν από 150 ευρώ έως 650 ευρώ. οι λιμουζίνες των υπουργών θα φορολογηθούν; Σαφώς αλλά τις πληρώνουμε εμείς...
Αδικία Νο2 Η αυξημένη φορολογία στα κινητά και η πρωτόγνωρη φορολογία στα καρτοκινητά (τα λεγόμενα κινητά της νεολαίας και των οικονομικά ασθενέστερων). Θα πάρει φωτιά το skype και αν κοπεί το ρεύμα θα κάνουμε σήματα καπνού.
Αδικία Νο3 Η αύξηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης βενζίνης κατά 14,2% (= αύξηση λιανικής τιμής κατά 6 λεπτά/λίτρο). Με τα πόδια να χάσουμε και κανένα κιλό.
Αδικία Νο4 Τα τέλη κυκλοφορίας στα σκάφη αναψυχής. Αδικία, γιατί θα περιλαμβάνει εκτός από τις θαλαμηγούς - βαπόρια των μεγαλοεπιχειρηματιών και τις… ψαρόβαρκες του Σαββατοκύριακου και τα μικρο-ιστιοφόρα; Από σήμερα χάρτινα τα σκάφη...
Αδικία Νο5 Το θέμα των ημιυπαιθρίων στα διαμερίσματα η κυβέρνηση “σβερκώνει” τον απλό πολίτη για μια καραμπινάτη αυθαιρεσία των κατασκευαστών και όχι των αγοραστών. Διότι η συντριπτική πλειοψηφία των διαμερισμάτων που διαθέτουν ημιυπαίθριο χώρο, πωλούνται αφού αυτός έχει ήδη χτιστεί. Δεν χτίζεται δηλαδή κατ’ εντολή του αγοραστή αλλά του κατασκευαστή. Ο αγοραστής βλέπει ένα σπίτι έτοιμο και το αγοράζει. Δεν μπορεί να ελέγξει τις τυχόν αυθαιρεσίες του κατασκευαστή. Ακόμα και αν τις διαπιστώσει καλείται να πληρώσει το κόστος αποκατάστασης διότι ο κατασκευαστής με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα του το χρεώσει. Έτσι μένουν στο απυρόβλητο οι κατασκευαστές. Πάντως, ακόμα και οι υποστηρικτές του μέτρου εκφράζουν τη βεβαιότητα ότι η ρύθμιση θα καταπέσει στο ΣτE όπου αναμένεται βροχή προσφυγών από πολίτες – αγοραστές που θα ζητήσουν να υποχρεωθούν να πληρώσουν οι κατασκευαστές. Θα βρεθεί όμως κανένας πολιτικός να το πραγματοποιήσει; Το πιθανότερο είναι ότι θα βρεθούν πολλοί πρόθυμοι κατασκευαστές να κάνουν στους 300 δώρο από ένα διαμερισματάκι προκειμένου να μην περάσουν καμιά ρύθμιση και τραβάνε τις κ…τριχές τους!
Είναι πραγματικά κρίμα για μια ομάδα με το όνομα και την ιστορία της ΑΕΚ και για ένα σύλλογο που αντιπροσωπεύει τις χαμένες πατρίδες και την προσφυγιά, για ένα ποσό ούτε καν ενός εκατομμυρίου ευρώ (εικάζεται κάπου μεταξύ 800.000 – 900.000 €), όχι μόνο να δίνει τη συγκατάθεσή της για τη μεταγραφή του πιο ολοκληρωμένου Έλληνα ποδοσφαιριστή (λέγε με Κώστα Κατσουράνη) στον Παναθηναϊκό, αλλά και να αφήνει να εννοηθεί πως είναι και ικανοποιημένη από το ποσό που θα μπει στα ταμεία της…
Με συγχωρείτε, αλλά αν αυτό είναι το όραμα των ανθρώπων της ΑΕΚ για το μέλλον, τότε ο κόσμος της «Ένωσης» έχει κάθε λόγο να ανησυχεί και να νιώθει αγανακτισμένος…
Διότι με την κίνησή της αυτή, η ΑΕΚ, μπορεί να βάζει στο ταμείο της ένα άλφα ποσό, ωστόσο δίνει τη δυνατότητα στον άμεσο ανταγωνιστή της (εκτός και αν κάποιοι στην ΑΕΚ θεωρούν ότι η ομάδα τους ότι έχει άλλους ανταγωνιστές και όχι τον Παναθηναϊκό οπότε πάω πάσο…) να δυναμώσει πάρα πολύ με την προσθήκη του συγκεκριμένου ποδοσφαιριστή.
Προσωπικά, αν ήμουν στη διοίκηση της ΑΕΚ, θα έκανα τα πάντα για να μην καταλήξει ο Κατσουράνης στον Παναθηναϊκό και όχι να «συρθώ» χωρίς αντίρρηση στην απόφαση να τον παραχωρήσω στους «πράσινους». Και λέω να «συρθώ», γιατί ουσιαστικά αυτό έπαθε η ΑΕΚ, «σύρθηκε», διότι ο Παναθηναϊκός πήρε ανετότατα τον Κατσουράνη δύο μόλις εικοσιτετράωρα μετά το κάζο στην υπόθεση του Ένχελααρ, κάτι που προσωπικά μου αποδεικνύει πολλά…
Είμαι σίγουρος πως, επειδή η μεγάλη πλειοψηφία των φίλων της ΑΕΚ ταυτίζεται με τα ανωτέρω (άλλωστε το διαπιστώνω και με τα μηνύματα και τις φωνές αγανάκτησης που ακούω στα ΜΜΕ), κάποιος από τη διοίκηση της ομάδας οφείλει μια απάντηση στον κόσμο αυτόν σχετικά με το τι έγινε, ποιο ήταν το ύψος της ρήτρας που υπήρχε στο συμβόλαιο του Κατσουράνη για την περίπτωση μετακίνησής του σε άλλη ελληνική ομάδα, ποιο θα είναι το ακριβές ποσό που θα μπει στα ταμεία της «Ένωσης» και το κυριότερο, γιατί ο σύλλογος έδωσε τόσο απλά και εύκολα τη συγκατάθεσή του χωρίς καν να επιχειρήσει να προσεγγίσει τον ποδοσφαιριστή για να διαπιστώσει το ενδεχόμενο επιστροφής του σε αυτόν.
Και κάτι τελευταίο γιατί μας αρέσει να λέμε και να γράφουμε την αλήθεια: αν υποθετικά, ήταν ο Ολυμπιακός αυτός που ενδιαφέρονταν για τον Κατσουράνη, θα ήταν ίδια η στάση της ΑΕΚ; Θα δεχόταν να πάρει κάτι λιγότερο από 1 εκατομμύριο ευρώ για να γίνει η μεταγραφή του ποδοσφαιριστή; Θα είχε ή δε θα είχε χαλάσει τον κόσμο για να μην καταλήξει ο Έλληνας μέσος στον Πειραιά; Δεν χρειάζεται απάντηση, τη γνωρίζουμε εκ των προτέρων…
ΣΗΜ: Σαφέστατα και δέχομαι ότι η ΑΕΚ αντιμετωπίζει τεράστια οικονομικά προβλήματα και ακόμα και αυτό το ποσό των 900.000 € μπορεί να της δώσει κάποιες λύσεις, ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν συμφωνώ με τη λογική του «ας πάρουμε αυτά τα λεφτά να λύσουμε κάποια προβλήματα και ας πάει ο Κατσουράνης στον Παναθηναϊκό». Άλλωστε, δυστυχώς η ΑΕΚ δεν χρειάζεται μόνο 900.000 € για να τα λύσει όλα…
«Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι τόσα πολλά χρήματα μπόρεσαν να επενδυθούν και να διαχειριστούν τόσο λάθος. Η εφημερίδα είχε υπερβολικά πολλούς αρχισυντάκτες. Αλλά οι αρχισυντάκτες και οι ρεπόρτερ δεν θα μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα με τη συνεχή παρέμβαση των δύο δημοσιογραφικά άσχετων και ανίκανων πολιτικών συμβούλων που αποπροσανατόλιζαν την εκδότρια. … Όπως κάθε ελληνική τραγωδία, οι επαγγελματικές μας προσπάθειες δεν στάθηκαν αρκετές σε μια αγορά ΜΜΕ, όπου κυριαρχούν η πολιτική και οι πολιτικά εναγκαλισμένοι εκδότες και δημοσιογράφοι. Είπαμε από την αρχή ότι ο Ελεύθερος Τύπος δεν θα έπρεπε να εξελιχθεί σε πολιτικό εγχείρημα αλλά σε δημοσιογραφικό εγχείρημα με ανεξαρτησία και εγκυρότητα. Η συμβουλή μας απευθυνόταν σε ώτα μη ακουόντων. Πιέσαμε προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός αξιόπιστου τίτλου με ποιοτική δημοσιογραφία, αλλά η στασιμότητα των πολιτικά υποκινούμενων επικεφαλής της εφημερίδας οδήγησε στη διάλυση μιας μεγάλης εφημερίδας, με ένα πολύ καλό κόνσεπτ και έναν εφυή σχεδιασμό. Αυτό μας λέει ότι η Ελλάδα χρειάζεται μια ανεξάρτητη, μοντέρνα και διοικούμενη από επαγγελματίες του είδους εφημερίδα, περισσότερο από ποτέ. Ο ΕΤ ξεκίνησε έχοντας αυτή την αποστολή, αλλά κατέληξε να είναι όπως όλες οι παλιές εφημερίδες της χώρας αυτής: αναξιόπιστη, χωρίς αναγνώστες, χωρίς διαφημιστές, χωρίς χρήματα. Και να είστε σίγουροι: Αυτή δεν είναι άλλη μια απώλεια της επονομαζόμενης “κρίσης του Τύπου”. Αν υπάρχει μια αγορά που χρειάζεται μια καλή, επαγγελματική, κερδοφόρα και ανεξάρτητη εφημερίδα, αυτή είναι η ελληνική». Τάδε έφη Χουάν Αντόνιο Χίνερ, επικεφαλής της ισπανικής εταιρείας Innovation, (η οποία ανέλαβε πριν δυο χρόνια τον επανασχεδιασμό του Ελεύθερου Τύπου), στο άρθρο του με τίτλο: «Η τραγική (και δυστυχώς αναμενόμενη) κατάληξη του Ελεύθερου Τύπου». (Ολόκληρο το άρθρο στη διεύθυνση www.innovationsinnewspapers.com/index.php/2009/06/22/the-tragic-and-sadly-expected-end-of-eleftheros-typos).
Τα είπε όλα ο άνθρωπος. Με τ’ όνομά τους. Η μεγάλη πληγή του Τύπου στην Ελλάδα, είναι ο μέχρι ασφυξίας εναγκαλισμός πολιτικής και ΜΜΕ. Και τι περιλαμβάνει ο εναγκαλισμός αυτός; Αναντιστοιχία της κρατικής διαφήμισης με την κυκλοφορια των εφημερίδων που τη λαμβάνουν, εφημερίδες που δεν είναι ούτε καν στην πρώτη δεκάδα των κυκλοφοριών και λάμβανουν πολύ αυξημένα ποσά μέσω της κρατικής διαφήμισης σε σχέση με την κυκλοφορία και την επιρροή τους. Δηλαδή κατανομή κρατικής διαφήμισης σε ημετέρους ακόμα και αν πρόκειται για παρασιτικά και φυτοζωούντα ΜΜΕ τα οποία απολαμβάνουν προνομιακής και χαριστικής μεταχείρησης είτε πρόκειται για δάνεια από τράπεζες, παράβλεψη χρεών και ατασθαλιών, είτε την προαναφερθείσα κατανομή της κρατικής διαφήμισης. Ακόμη ελλειπή ως ανύπαρκτη εφαρμογή των νόμων αλλά και των κανόνων της αγοράς, κατευθυνόμενα ρεπορτάζ κλπ. Ο κόσμος όμως, δημοσιογραφικός και μη, άρχισε να φωνάζει: ΩΣ ΕΔΩ. Πρέπει επιτέλους να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι, πολιτικοί, εκδότες και δημοσιογράφοι. Και να ξαντραβήξουμε διαχωριστικές γραμμές που χρόνια τώρα έχουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ξεθωριάσει ή σε πολλές περιπτώσεις δεν υπήρξαν ποτέ. Για να ξέρουμε τι κάνουμε. Γιατί τα έχουμε μπερδέψει και μάλιστα όχι καταλάθος. Και ο τόπος άρχισε να μυρίζει...
Τι σημαίνει ΜΜΕ;
Τι είναι η εφημερίδα, το ραδιόφωνο, ο τηλεοπτικός σταθμός, η ενημερωτική ιστοσελίδα; Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης ή μέσο ανέλιξης και προβολής του επιχειρηματία και του πολιτικού που βρίσκεται από πίσω, δηλαδή Μέσο Μαζικής Επιρροής; Ο επιχειρηματίας των ΜΜΕ, που ενίοτε είναι και εφοπλιστής, εργολάβος, εργαστασιάρχης ή ακόμα και πολιτικός θα πρέπει να γνωρίζει ότι υπάρχουν κάποια όρια. Όταν βάζεις το -άσχετο με το ΜΜΕ που διαθέτεις- συμφέρον και τις προσωπικές σου επιδιώξεις πάνω από τον τελικό αποδέκτη αναγνώστη - τηλεθεατή - ακροατή, τότε τον χάνεις οριστικά. Και έρχεται η πτώση της κυκλοφορίας, της τηλεθέασης, της ακροαματικότητας, της διαφήμισης και φυσικά της επιρροής που διαθέτεις. Έτσι γίνεσαι πλήρως εξαρτημένος από την κρατική διαφήμιση και παραπονιέσαι για την ανισοκατανομή της. Και τότε ή το κλείνεις το ΜΜΕ ή το πουλάς σε κάποιον πιο επιτήδειο από εσένα, ο οποίος θέλει να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα και συνεχίζει το ίδιο βιολί με εσένα αλλά βάζει μερικά χρήματα παραπάνω για να έχει διάρκεια. Στη συνέχεια όμως μπαίνει μέσα και το ξανακλείνει ή το ξαναπουλάει. Και φτου και απ’ την αρχή… Αν θέλεις να λέγεσαι σοβαρός επιχειρηματίας, στα δύσκολα δεν το βάζεις στα πόδια. Βρίσκεις λύσεις. Γιατί το επιχειρηματικό δαιμόνιο δεν πρέπει να εξαντλείται στο αυγάτισμα τις περιουσίας ή των εσόδων των κερδοφόρων επιχειρήσεών σου. Αυτές ούτως ή άλλως θα τα καταφέρουν. Η «μαγκιά» είναι να καταφέρεις να διασώσεις και την ζημιογόνο επιχείρηση και να προσφέρεις σωστή ενημέρωση. Διαφορετικά άσε τα ΜΜΕ για αυτούς που ξέρουν να τα λειτουργούν. Η δύναμη των ΜΜΕ είναι ο αναγνώστης – τηλεθεατής – ακροατής τους. Ο οποίος δεν είναι χαζός. Έχει ήδη κάνει τον γύρο του περιπτέρου, ολοκλήρωσε το ζάπινγκ στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Έχει δει όλα τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και τα θέματα των δελτίων ειδήσεων και ξέρει πολύ καλά τι πρεσβεύει το καθένα και τι καπνό φουμάρει και τι παιχνίδια παίζει αυτός που τα έχει. Αυτή την στιγμή έχει γυρίσει την πλάτη στο περίπτερο και πηγαίνει προς τον πλησιέστερο κάδο για να πετάξει εφημερίδες, τηλεόραση και ραδιόφωνο (το ίντερνετ προς το παρόν την έχει γλιτώσει). Και ξέρετε ποιο τραγουδάκι παίζει το ραδιόφωνο; Εκείνο το παλιό... «αυτά που λες εγώ τ' ακούω βερεσέ, τα παραμύθια σου τ' ανθίστηκα πια τώρα…». Κάτι πρέπει να κάνουμε λοιπόν για να σταματήσει πριν φτάσει στον κάδο. Διαφορετικά ας κλείσουμε όλα τα ΜΜΕ και ας τα μετατρέψουμε σε Γραφεία Τύπου, αφού τα περισσότερα ως τέτοια λειτουργούν, να τελειώνουμε.
Η σημερινή παραίτηση του Κώστα Πηλαδάκη από την προεδρεία της Superleague γεννά εύλογα ερωτηματικά σχετικά με το ποιος θα είναι ο αντικαταστάτης του σε αυτή. Ο πρώην πλέον πρόεδρος έκανε λόγο στις δηλώσεις του για επαγγελματικούς και προσωπικούς λόγους που τον οδήγησαν στην απόφαση αυτή, τονίζοντας παράλληλα την επιθυμία του «να οδηγηθεί το ελληνικό ποδόσφαιρο σε τεχνοκράτες, όπως συμβαίνει στα περισσότερα προηγμένα πρωταθλήματα του κόσμου».
Ήδη από το μεσημέρι έχουν κυκλοφορήσει τα πρώτα ονόματα για τη διάδοχη κατάσταση στη Superleague, με αυτά των Μποροβήλου, Σπανού και Κομπότη να ακούγονται περισσότερο, ωστόσο προσωπικά (αν και περισσότερο βλέπω τον Πατρίκ Κομνηνό και λόγω γνώσεων για το χώρο αλλά και γιατί τον θεωρώ ιδιαίτερα ικανό για να επωμιστεί την προεδρεία) δεν μπορώ να αποκλείσω να έχουμε τη μεγάλη έκπληξη με την επιστροφή του Βασίλη Γκαγκάτση.
Ο πρώην πρόεδρος της ΕΠΟ (θυμίζω πως πρόσφατα έγινε κάτοχος του 12% των μετοχών του ΠΑΟΚ...) δεν αποκλείω να αποτελέσει την έκπληξη στην προεδρεία της Superleague, κάτι που αν τελικά γίνει πράξη θα σημάνει αυτόματα και το πέρασμά του στην αντιπροεδρία της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.
Με ανακοίνωση τους στις 11.30 χθες το πρωί, ο Θόδωρος και η Γιάννα Αγγελοπούλου, αποφάσισαν να "εκτελέσουν" εν ψυχρώ, με ένα Μεγάλο Κανόνι, μια ιστορική εφημερίδα, τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ και το ραδιόφωνο CITY 99,5. Μόνο που η κανονιά βρήκε και τους 450 εργαζομένους στα δυο ΜΜΕ (δημοσιογράφους, τεχνικούς, διοικητικούς υπαλλήλους κλπ), εκεί που δεν το περίμεναν. Άλλοι ήταν σε άδεια και ενημερώθηκαν να μην επιστρέψουν καν, άλλοι βρήκαν την ανακοίνωση της "εκτέλεσης" στα γραφεία τους. Άλλοι την άκουσαν από μικροφώνου του City 99,5 δια στόματος του σοκαρισμένου Μανώλη Κοττάκη. Άλλοι από στόμα σε στόμα και από ΜΜΕ σε ΜΜΕ...
Τέτοια βαρβαρότητα ούτε η ... Σέχτα Επαναστατών!
Το ζεύγος Αγγελοπούλου ανακοίνωσε την οριστική απόφασή του να αποχωρήσει από κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα στο χώρο των ΜΜΕ λόγω... συνεχιζόμενων ζημιογόνων αποτελεσμάτων. Η προσπάθεια, λέει, που ξεκίνησε πριν από τρια χρόνια δεν ευοδώθηκε. Ευχαριστούμε, πάρτε την αποζημίωσή σας και άντε στο καλό!
ΜΩΡΕ ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΤΕ!!!!
ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΕΙΣΑΣΤΕ ΕΣΕΙΣ -ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ "ΜΙΝΤΙΑΔΕΣ" ΠΡΙΝ Κ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΣΑΣ- ΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΕ ΕΝ ΜΙΑ ΝΥΚΤΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΤΕ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΣΠΙΤΙΑ;
ΠΟΙΟΙ ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΤΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ;
ΠΟΙΟΙ ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΟΚΛΕΙΝΕΤΕ ΜΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕΤΕ ΤΗ ΜΩΡΟΦΙΛΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΑΤΑΙΔΟΞΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΟΥΛΙΜΙΑ ΣΑΣ ΓΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΠΛΟΥΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗ;
ΠΟΙΟΙ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΕΙΣΑΣΤΕ;
ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΚΥΡΙΟΙ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΤΩΝ ΜΜΕ:
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως ο Παναθηναϊκός υπέστη πανωλεθρία στο θέμα του Όλοφ Μέλμπεργκ που κατέληξε τελικά στον Ολυμπιακό. Κι αν η μία όψη του νομίσματος έχει να κάνει με το επικοινωνιακό κομμάτι και την ήττα που επήλθε σε αυτό, η άλλη, η πιο σημαντική δίχως άλλο, έχει να κάνει με την ουσία αυτή καθαυτή.
Ο Παναθηναϊκός έχασε έναν ποδοσφαιριστή που συγκαταλέγεται δικαίως μεταξύ των κορυφαίων αμυντικών της Ευρώπης κι ας δήλωσε ο Τεν Κάτε πως «δεν θέλαμε τον Μέλμπεργκ γιατί ψάχνουμε αμυντικό ακόμα καλύτερο». Αν το «τριφύλλι» βρει και αποκτήσει καλύτερο αμυντικό, τότε ο Τεν Κάτε θα αποδειχθεί πως είχε δίκαιο, αλλιώς ο Ολλανδός προπονητής θα εκτεθεί για άλλη μια φορά…
Ξέχωρα όμως από την υπόθεση Μέλμπεργκ και την αρνητική τροπή που πήρε το όλο θέμα (εικάζεται μάλιστα τελευταίες ώρες πως η απογοήτευση θα μεγαλώσει καθότι ο σχεδόν σίγουρος Ένχελααρ φαίνεται να καταλήγει στην Αϊντχόβεν…) απογοητεύοντας πλήρως τον κόσμο των «πράσινων», ο Παναθηναϊκός θαρρώ πως έχει υποπέσει σε τρία μεγάλα σφάλματα. Το πρώτο έχει να κάνει με το γεγονός πως έχει δώσει στη δημοσιότητα το ύψος του μπάτζετ που είναι διατεθειμένος να αφιερώσει για τη μεταγραφική του ενίσχυση, το δεύτερο πως το τμήμα σκάουτινγκ κάνει ταξίδια μόνο για να κάνει και το τρίτο πως δείχνει μέχρι στιγμής να κινείται χωρίς πλάνο, χωρίς προγραμματισμό και με σαφή έλλειψη επικοινωνίας.
Αναφορικά με το πρώτο, σαφέστατα και οι ιθύνοντες του Παναθηναϊκού θα έπρεπε να γνώριζαν πως ουσιαστικά είναι νόμος όταν πρόκειται να μπεις στην αγορά για να αποκτήσεις ποδοσφαιριστές να μην γνωστοποιείς τους αριθμούς (ιδιαίτερα όταν αυτοί έχουν να κάνουν με αρκετά μηδενικά που αποδεικνύουν πως έχεις οικονομική δύναμη…) με τους οποίους προτίθεσαι να «παίξεις». Διότι αν το κάνεις, με τόσους παμπόνηρους και πολύπειρους μάνατζερ που κυκλοφορούν στην αγορά, είναι πολύ πιθανό να πέσεις στην παγίδα και από εκεί που θα μπορούσες να αποκτήσεις ποδοσφαιριστή με 3-4 εκατομμύρια ευρώ, στο τέλος να φτάσεις να πληρώσεις τα διπλάσια, δηλαδή για έναν «κούκο» να πληρώσεις για «αηδόνι»…
Σχετικά με το δεύτερο, έχω την εντύπωση πως είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει τμήμα σκάουτινγκ στον Παναθηναϊκό είναι ένα και το αυτό και σε αυτό φυσικά και δεν φταίνε οι σκάουτερς... Για να δώσω ένα τρανταχτό παράδειγμα, ο Χουάν Ραμόν Ρότσα, άριστος γνώστης της αργεντίνικης αγοράς έχει ταξιδέψει στην πατρίδα του αρκετές φορές, έχει παρακολουθήσει αγώνες και αγώνες, έχει συντάξει λίστες και λίστες, έχει παρουσιάσει τις προτάσεις του αναλυτικότατα, όμως ποιες από αυτές υλοποιήθηκαν; Μέχρι σήμερα καμία… Γιατί; Ας απαντήσουν αυτοί που πρέπει...
Και δεν είναι μόνο ο Ρότσα, υπάρχουν και άλλοι που έχουν ταξιδέψει κατά καιρούς στην Ευρώπη, το θέμα είναι αν βγήκε τίποτα από όλα αυτά τα ταξίδια, βγήκε; Απολύτως τίποτα και μη μου πει κανείς πως πρέπει να έχεις φοβερό τμήμα σκάουτινγκ για να ανακαλύψεις τον Κρουζ και το Σισέ, αυτοί είναι ήδη γνωστοί στην Ευρώπη και τους ξέρουν και παιδιά του δημοτικού…
Και κάτι τελευταίο… Από όλα αυτά που έχουν συμβεί μέχρι τώρα βλέπετε να υπάρχει συνεννόηση μεταξύ Τεν Κάτε, Αντωνίου και διοίκησης; Αν ναι, τι να πω, ζητώ συγνώμη, πρέπει να είμαι τελείως λάθος…
Τη «Σέχτα Επαναστατών» δείχνουν τελικά οι σφαίρες ενός από τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν στην τρομοκρατική επίθεση εναντίον του αστυνομικού φρουρού στα Πατήσια, όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ. Όπως μάλιστα προκύπτει από τη βαλλιστική εξέταση, οι εννέα από τις 24 βολίδες που εντοπίστηκαν στο χώρο προέρχονται από όπλο που είχε χρησιμοποιήσει η τρομοκρατική οργάνωση στο χτύπημα κατά του αστυνομικού τμήματος Κορυδαλλού, αλλά και κατά του τηλεοπτικού σταθμού ALTER. Λίγο μετά τις 4 το απόγευμα δόθηκε στη δημοσιότητα και το πόρισμα του ιατροδικαστή, στο οποίο γίνεται λόγος για πολλαπλά τραύματα στον θώρακα, στο κεφάλι και στα πόδια. Όσον αφορά την καθυστέρηση του ιατροδικαστή, όπως ανέφερε ο ίδιος ο προϊστάμενος της Ιατροδικάστικής Υπηρεσίας Αθηνών Φίλιππος Κουτσάφτης, η αστυνομία του ζήτησε να καθυστερήσει, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ανταποκρίθηκε σχεδόν άμεσα, προκειμένου να συλλέξει τα απαραίτητα στοιχεία η Σήμανση.